Bikepacking Γραμμένη Οξυά

 

Μετά από την φανταστική διάσχιση των Βαρδουσίων, ήρθε η σειρά της Οξυάς. Είχαμε ήδη πάρει μια γεύση και πλέον η επιλογή ήταν εύκολη. Στόχος η διάσχιση από το Γαρδίκι μέχρι το μνημείο στα Κοκκάλια την πρώτη μέρα όπου θα διανυκτερεύαμε και από εκεί επιστροφή μέσα από Πουγκάκια την επόμενη μέρα.

Έτσι Παρασκευή βράδυ ανηφορίζουμε προς το Γαρδίκι Ομιλαίων, έχοντας φορτώσει τα ogres και όλη την προίκα τους. Αυτή τη φορά φορτώθηκαν τα σαμάρια της Ortlieb και όλα ήταν τακτοποιημένα και όμορφα. Βέβαια όσο περισσότερο χώρο έχεις, τόσο περισσότερα κουβαλάς. Για άλλη μια φορά τα SUV μας ήταν ασήκωτα. Ότι έπρεπε για μια ορεινή διάσχιση δηλαδή. Αργά το βράδυ φτάνουμε στο ήσυχο Γαρδίκι όπου κοιμούνται όλοι και αποφασίζουμε να κοιμηθούμε στο αμάξι για να ξεκινήσουμε ποιο γρήγορα το πρωί. Μετά από έναν όχι και τόσο άνετο ύπνο λοιπόν, πρωινό καφεδάκι και φόρτωμα. The show begins.

Πρωϊνή ετοιμασία σε μια από τις πλατείες του Γαρδικίου

Πρωϊνή ετοιμασία σε μια από τις πλατείες του Γαρδικίου

 

Ανηφορίζοντας για το καταφύγιο

Ανηφορίζοντας για το καταφύγιο

Μετά από λίγα χιλιόμετρα άσφαλτο, ξεκινάει ο δασικός που καταλήγει στο καταφύγιο της Οξυάς. Όλη η διαδρομή είναι κυριολεκτικά πνιγμένη στην Οξιά, και λόγω εποχής τα πάντα έχουν ένα έντονο πορτοκαλί χρώμα. Η ανηφόρα είναι ήπια και σε αφήνει να απολαύσεις το τοπίο χωρίς να αφήνεις τα συκώτια σου στον δρόμο. Ευτυχώς τα άπειρα αυτοκίνητα κυνηγών που ακούσαμε κατά την διάρκεια της νύχτας δεν φαίνονται πουθενά. Μετά από λίγα απολαυστικά χιλιόμετρα φτάνουμε στο εκκλησάκι του Σωτήρος και από εκεί στην βρύση Αρβανίτη που είχαμε βρει και στην διάσχιση των Βαρδουσίων.

DSC_5653

Το εκκλησάκι του Σωτήρος, που μας φιλοξένησε το βράδυ

Το εκκλησάκι του Σωτήρος, που μας φιλοξένησε το βράδυ

DSC_5627

Μικρή στάση για φωτογραφίες και συνεχίζουμε για το καταφύγιο. Ο χώρος γύρω από το εκκλησάκι ότι πρέπει για κατασκήνωση, με ξύλινα τραπεζάκια και το παγωμένο νερό από την παρακείμενη βρύση. Ο δρόμος αρχίζει να γίνεται ποιο έντονα ανηφορικός και το δάσος οξιάς αρχίζει να αραιώνει. Ένδειξη ότι πλησιάζουμε τα αλπικά του βουνού οπότε πλησιάζουμε το καταφύγιο. Φτάνουμε στο πέρασμα που είχαμε συναντήσει ερχόμενοι από τα Βαρδούσια αλλά στρίβουμε δεξιά. Ευθεία συνεχίζει για Αρτοτίνα. Η θέα στα Βαρδούσια απίστευτη. Εκεί έχουμε και την πρώτη συνάντηση με τους κυνηγούς. Ευτυχώς από εδώ και πάνω δεν έχει τίποτα να κυνηγήσουν, οπότε λογικά δεν θα συναντήσουμε άλλους. Ο καιρός είναι ο καταλληλότερος με ελαφρύ αεράκι και απεριόριστη ορατότητα χωρίς το παραμικρό σύννεφο. Σε λίγο βλέπουμε το καταφύγιο το οποίο είναι κλειστό. Μαζί με το καταφύγιο όμως βλέπουμε και την πρώτη γερή κόντρα που μας περιμένει… Και δεν θα είναι η μόνη.

Το καταφύγιο. Φυσικά κλειστό

Το καταφύγιο. Φυσικά κλειστό

Ξεκινάνε τα δύσκολα

Ξεκινάνε τα δύσκολα

Το "μονοπάτι" από τις ροδιές των τζιπάδων

Το «μονοπάτι» από τις ροδιές των τζιπάδων

Μετά από μόλις μερικά μέτρα έντονης ανηφόρας σπρώχνοντας καταλαβαίνουμε πόσο πολύ βάρος κουβαλάμε. Προσπαθούμε κάποια κομμάτια να καβαλήσουμε το ποδήλατο αντί να σπρώξουμε αλλά το ασαφές μονοπάτι και η κροκάλα δεν το επιτρέπει. Η πρώτη κορυφή δεν αργεί να φανεί και με κάποιο ενδιάμεσο ίσιο κομμάτι φτάνουμε και σταματάμε να χαζέψουμε την θέα. Η συνέχεια της κορυφογραμμής δεν φαίνεται να έχει κάποια ιδιαίτερη δυσκολία εκτός από ένα βράχινο κομμάτι πριν την κορυφή της Σαράνταινας, που μάλλον θα τραβερσάρουμε από το πλάι. Έχουμε κάνει περίπου 1 ώρα από το καταφύγιο και έχουμε ακόμα πολυυυυ δρόμο. Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε το μονοπάτι με το ogre να κοπανάει σαν δαιμονισμένο. Πόσο πολύ μου λείπει το fox-ακι μου… Η έλλειψη ανάρτησης σε αυτή την κατηφόρα είναι σαν να δουλεύεις κομπρεσέρ. Παρόλα αυτά το απολαμβάνουμε μέχρι να αρχίσει πάλι το σπρώξιμο. Στο βάθος πλέον βλέπουμε και την Σαράνταινα.

Θέα στα Βαρδούσια από την πρώτη κορυφή

Θέα στα Βαρδούσια από την πρώτη κορυφή

Στο βάθος ο επόμενος στόχος. Κορυφή Σαράνταινας

Στο βάθος ο επόμενος στόχος. Κορυφή Σαράνταινας

DSC_5709

Κατάβαση στα αλπικά από singletrack. Φυσικά χωρίς ανάρτηση!!

Πλησιάζοντας ανακαλύπτουμε ότι η Σαράνταινα είναι αρκετά μακρυά ακόμα και ότι θα πρέπει να «σκαρφαλώσουμε¨ κάτι άλλα λοφάκια πρώτα. Η κλίση έντονη και σε συνδυασμό με το μεγάλο βάρος και τα σαμάρια κάνει το ανέβασμα αρκετά δύσκολο. Μετά τον πρώτο τοίχο ακολουθεί και άλλος και στην συνέχεια μια ωραιότατη σάρα. Εκεί το ποδήλατο χωράει με το ζόρι και αναγκαζόμαστε να περπατάμε παράλληλα πάνω από το υποτιθέμενο μονοπάτι. Η πίσω ρόδα γλιστράει συνέχεια λόγω βάρους. Έτσι και φύγει στην σάρα θα το βρούμε στην Άμπλιανη… Λίγη αδρεναλίνη παραπάνω και σιγά σιγά φτάνουμε στο τελευταίο κομμάτι πριν την Σαράνταινα. Δυστυχώς βράχινο και κακοτράχαλο. Δεν μπορούμε ούτε να σπρώξουμε το ποδήλατο. Αποφασίζουμε να ξεφορτώσουμε και να ανεβάσουμε πρώτα τα σαμάρια και μετά να γυρίσουμε για τα ποδήλατα.

DSC_5725

Bike and hike

Επιτέλους στην Σαράνταινα. Η θέα μαγική!!

Επιτέλους στην Σαράνταινα. Η θέα μαγική!!

DSC_5741

Μετά από 2 ανεβάσματα βρισκόμαστε πλέον στο κολονάκι της κορυφής. Για άλλη μια φορά η πανοραμική θέα το κάτι άλλο. Βελούχι, Βαρδούσια, Καλιακούδα. Ευτυχώς ο καιρός πεντακάθαρος, μας επιτρέπει να απολαύσουμε την θέα. Η ώρα περνάει γρήγορα και αποφασίζουμε να κατηφορίσουμε γιατί έχουμε κάνει περίπου την μισή διαδρομή και έχει ήδη μεσημεριάσει. Η κατηφόρα τώρα γίνεται στα τυφλά έχοντας αρχικά σαν σημείο προσανατολισμού το Βελούχι, και στην συνέχεια τον δασικό που έρχεται από τους Στάβλους. Η κατηφόρα τελειώνει όμως μετά από λίγο και πιάνουμε τον χωματόδρομο, ο οποίος είναι κυριολεκτικά διαλυμένος και συνεχίζουμε προς τα Κοκκάλια. Η τελευταία «κοπάνα» από την κορυφογραμμή είναι πριν την κορυφή Κοκκάλια, όπου ο δασικός φεύγει προς Πουγκάκια. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να συνεχίσουμε υποχρεωτικά προς το μνημείο. Φτάνοντας στο σημείο κάτω απο την κορυφή Κοκκάλια, αποφασίζουμε να μην συνεχίσουμε στην κορυφογραμμή αλλά να γυρίσουμε πίσω από ένα μικρό δασικό που οδηγεί στο εκκλησάκι. Ο δασικός λόγω του ότι έχει κοπεί σε κάποιο σημείο από μια ρεματιά έχει να χρησιμοποιηθεί καιρό

 

DSC_5713

 

Η κορυφογραμμή της Γραμμένης Οξυάς

Η κορυφογραμμή της Γραμμένης Οξυάς

DSC_5759

 

Και άλλο σπρώξιμο...

Και άλλο σπρώξιμο…

Στο βάθος το Βελούχι

Στο βάθος το Βελούχι

 

Advertisements

2 thoughts on “Bikepacking Γραμμένη Οξυά

  1. Ο/Η (Un)Inspired Ramblings λέει:

    Hi George, I was hoping to send you an email but can’t find a contact email address on your site. I saw you mentioned in Nicholas Carmen’s blog (Gypsy by Trade) was hoping you might have some advice for bikepacking routes in Greece.

    I’m coming to Greece in mid August for a few months. I intend to start with the Bike Odyssey route but would then like to continue further south across the Peloponnese to the south coast. After this I may go to Crete or another area.

    I wondered whether you knew of any possible routes across the Peloponnese? I’ll be on a 27.5+ mountain bike and am happy to ride dirt roads and singletrack.

    Many thanks, Chris

  2. Ο/Η Bicyclosis λέει:

    Μπράβο βρε παιδιά! Απόλαυσα το οδοιπορικό σας! Να συνεχίζετε με το ίδιο πάθος σας εύχομαι. Και ελπίζω να σας βω σε κανα βουνό καμια μέρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s